'' Yalnızdılar
Anlamadınız... ''

Dudaklarında uykulu ölümler
Ceplerinde arabesk adımlar
Yaldızlı bir patikadan
Ezbere yürüdüler

El yazması gülüşleri vardı
Ve inceden bir karanlık eğlencesi
Yalnız oturdular
Göz ucu yorgunluklara
Kalktıkları gece
Lambaları yıldız
Ve bir de süs yaşları
Onlarsa ayaz kurusu bir gecede
Yalınayak döküldüler
Amansız

Avuçlarında eylül büyüsü
Gece düşümlerinde bir kadın
Ve salıncak
Kırmızı entarili gülücüklerden kalma
Bak susacak
Onlar duymazlardı
Ama şimdi yanacak
Sormazlardı

Kabuklu hayaller
Zordu onlara
Sertti
Siyah kışlara gebeydi kirpikleri
Tel tel bakarlardı balkonlardan
O kaldırım kokulu
Uslu yağmurlara

Sevindikleri
Bir otobüs durağının
Boşalması gibiydi
Dört tekerlekli hayallere üstün körü
Yoruldular

Bir karış umuda
Üç adım uzaklık
Bir daha uyanmadılar


Atıf Emre Özdemir

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.