Aşk biter yerini acı alır Bir bakış,bir gülüş derken Ayrılık sevenin yanına kar kalır Herşey unutulur diye beklerken //...Yar bildiğin usul usul yol alır Geride dinmeyen sancı kalır...//
Aşk; kuytu bir köşe başında oturur En zayıf anında yüreğini şakağından vurur Önce uykuların firar eder gecelerinden Sonra vuslata dair umutların bir bir yok olur //....Ve aşk dalda bir yaprak Ne kadar seversen sev eylül'de elbet kurur....//
Aşk; Gönül evinin görgüsüz misafiri Seve seve gelir Söve söve gider Ne tövbeyi bilir Ne yemini dinler Toz pembe hayalleri kuşanıp Mutluluk yalanın ardına saklanır Ve hiçbirşey olmamış gibi yeniden kapına dayanır..!
Aşk; İki kişilik basit bir oyun Hep aynı sonla bitmeye mahkum Önce Issız gecelerin karanlığında Dört duvarla paylaşırsın yalnızlığın esaretini Sonra Tenha bir sokak arasında Kaybedersin yüreğinin vekaletini