yanıbaşımda çıplak ağaçlar yeşilden kalma kuru bir denize giriyor nemli tenlerinde sürtük bir leke çıkmıyor sararmış karası suyunda armış yarası huyunda
giysisi ölü bir toprak oldu giydiği yaprak toprakta öldü ve gömüldü
birinci yaşına basan ağaç doğayı sevdi seveli bu kadar çıplak ve yalnız değildi üşüyen tenini saran gece bu kadar sıcak ve arsız değildi
buğulu bir düş penceresinden baktım güze kendimi üze üze
her yerde her ne varsa herşey çıplaktı tıpkı ben gibiydi güz
Melis Aydın
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.