Tûba

Atıf Emre Özdemir

Yere kısa bir pantolon
Hafif çamurlu paçası
Ceket
İçinde sökük fanilası
Bir sokak
Tabela
Ve 24 numara
Kapıdan çıkışın o tüm korkulara
Her adımında
Ceplerimden çocukluğuma dağıtırken kendimi
Nokta gözlerin
Siyaha dönerdi ya hani
İşte
Oracıkta düşe yatardı yalnızlığım

Bilirim
Umut yoktur
O kırmızı yanaklarında
Bir tren gider karalığı üstünde
Ve bir adam gider
Yirmisinde
Yarpuzlar arasında nehir
Yeşil olmasada sana çalmıştır koyaklar
Umut kadar ummadığım
Gönül diye bulamadığım
Gece diye yatamadığım vardır
Şimdi
Üstüme yağmuru alır
Koklamadık hüzün bırakmaz
İki nefes arasında bir duble
Bir ah etmeye vakit
Bir salaş yangında
Bak
İki yudumda gittik

Tabelanın üstü nem
Adımızı buğulamış yönü
Ve kuşlar bize dargın
Üstümüzde tüllenen kanatlar
Ardı sıra açık
Yükseldikçe batıyor tûba
Dalı kırgın
Kökü dünyaya inmiş
Yarısı dargın
Halbuki cennet vardı
Halbuki çocukluğuma dağılıyordum ceplerimden
O sokakta bir gün daha düğün olurmu
Bilmeden
...

Siyahtın

Atıf Emre Özdemir

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.