Ey Gönül şiiri - Yusuf Tosun şiirleri - Yusuf Tosun - Şiir Kolik


10.10

2018

Ey Gönül

Yusuf Tosun

Küllenen derin yaramı açma,
Dertlere bir dertte sen katma,
Bu tatlı acı beni öldürür...
Bir gönülde sen koyma, ey gönül!

Dalından düşen gazel yaprağı,
Kuruyan ağacın ince dalını,
Esen sert rüzgâr alır, götürür...
Bir sitemde sen etme, ey gönül!

Bu divane bekler divan kapısında,
Yazılmış kaderi alın yazısında,
Kayıtsızlık var olanı bitirir...
Bir isyanda sen etme, ey gönül!

Yüreğin olduğu can cananda,
Şükür olur kalp ve dilde...
Sabırsızlık günaha götürür...
Bir sabırda sen eyle, ey gönül!

Gel gönül, varalım menzile,
Sen ben de ol, ben sende...
Ayrılık ikimizi de tüketir,
Bir elde sen tut, ey gönül!

Bak! Tam menzile varmışken,
İkimiz birlikte bir olmuşken,
İkilik, bir yolumuzu ayırır.
Bir daha terk etme, ey gönül!

Dünya dediğin nedir ki,
Bir nefes bir sıhhat gibi..
Gönülsüzlük uzaklaştırır,
Bir kez de sen ben ol, ey gönül!



Yusuf Tosun



Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Etiketler: ben-sen-gönül
Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri