Bana bir nehir ağla sevdiğim
Çünkü bir zamanlar benim,
Güneşe çekilirdi tüm küreklerim;
Ta ki aydınlık sonsuza çekene değin perdelerini.

Platonik kaybolunuş saptırımlarımda
Yörüngeme sokuldu yine, bir kaç yabancı sima;
Ve eşlik ettiler geceyle aramda ki yalnızlığıma,
Varlıklarını olağanca yadırgasam da.

Sevdiğim...
Sen kal, onlar gitsin...
Ve lütfen sevdiğim;
Bu gece yorganımdan çekilirken hayalin
Bana birkaç gülüşlük sen bırakabilir misin...

...

Şimdi güneş,
Kızgın bir kız çocuğunun mavi siyah saçlarında.
Omuzlarında ıslanamadığım her an için
Sevdiğim!
Bana bir ömür ağla.

16.02.10



Bahar Cebeci



Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.