» Ümit Yaşar Oğuzcan şiirlerini mi okumak istiyorsunuz? Öyleyse tıklayın! (yeni)

05.06

2018

Küçük İnsanlar

Zübeyde Yalçınkaya

Bu öykü, 05.06.2018 tarihinde günün yazısı seçilmiştir.

Artık insanlık için yeni bir karar verilmeli. Evet, insanda dâhil her şey küçültülmeli. Böylece herkes dünya üzerine sığacak ve artık kıt kaynaklar yüzünden de savaşlar olmayacak. Dahası insan ilk kez mutluluğu dorukta yaşayacak, dedi bilim adamı. Herkes ağzı açık onu dinliyor ve tek sorunun cevabını merakla bekleniyordu. Peki, bu nasıl olacak? Tam bunu herkes düşünürken cevap hızlıca yetişti. Bir insan, bir hayvan, bir bitki, bir böcek olanları merakla dinleyen insanların gözü önünde küçültüldü. Herkes bu duruma hayretle:
-Aman Tanrım kıyamet kopacak, diye bağırmaya başladı. Bu doğru olamazdı. Her şey bir anda böyle küçülemezdi. Peki, bu nasıl oldu. Hayır, hayır.. Bu gördükleri kesin bir rüyaydı. Ya da öyle olmalıydı. Kalabalığın içinden biri,
-Peki, istenildiğinde insan tekrar eski haline gelebilecek mi, dedi. Bilim adamı,
-Evet, eğer bu proje başarılı olmazsa insanlık tekrar eski haline getirilecek. Tabi onunla birlikte küçültülen dünyadaki her şeyde, dedi. Adam tekrar sordu,
-Ya peki neden insanla birlikte her şeyi küçültmek yerine insan dışındaki her şeyi büyültseydiniz bu daha iyi olmaz mıydı dedi. Bilim adamı,
-Haklısınız ama biz büyütülen şeyleri nasıl kontrol edebilirdik ki? Farz edin ki insan dışında her şeyi büyütsek, ama her şeyi. İnsan korkusundan yaşamayı bırak, kendini bir canavarlar ülkesinde bulurdu ve bu durum insanlığın kesinlikle sonunu getirirdi, dedi. Adam,
-Peki bu yaptığınızın insanın sonunu getirmeyeceğini nereden biliyorsunuz, dedi.
-Çünkü biz insanla birlikte canlı olan her şeyi küçültüyoruz. Kuşları, çiçekleri, hayvanları,...vb. Sadece dünya, su, deniz, bulut, rüzgar, güneş ve dağ hariç. Bizim gücümüz sadece canlı olanlarla ilgili. Hem denemeden göremeyiz. İnsanlık için bir kurtuluş bu. Tamam, başka sorusu olan? Galiba yok. İyi, insanlık için dönüm noktasına geri sayım başlıyor. Üç gün sonra her şey küçültülecek. Bunun artık geri dönüşü yok, dedi. Ve bir memnuniyet kahkahası attı. Artık insanlık için her şey güzel olacaktı. İnsanlar, insan olmak için ilk kez birbirine daha fazla muhtaçtı. Ve bundan daha güzel ne olabilirdi ki.
Beklenen zaman dolmuş ve insan artık küçültüleceği durumla burun buruna gelmişti. Her şey aynı anda küçültüldüğü için insan olanların şaşkınlığını yaşıyordu. Ama bilim adamları bir gerçeği insanlıktan saklamıştı. O da insan küçüldüğünde ilkel bir yaşama geri döneceği gerçeğiydi. Bu yüzden insanlığın her şey yeni baştan inşa etmesi gerekecekti. Araba, ev, uçak, yatak, vb. Evet insanlar bunlarla ilgili bilgiye sahipti. Ama bunları yapmak için bir vakit gerekliydi. Kısacası insan ilk kez böylece sokakta kalmıştı. Önceden inşa ettiği evler, fabrikalar vb. insanlar için koca bir dev gibi gözüküyordu. En kötüsü ise eski yaşam insanlık için artık bir lükstü. Altın, elmas gibi değerli madenlerse bu insanların boyutları karşısında o kadar büyük ve çoktu ki onlar için artık bir önem teşkil etmeyen birer taş parçasına dönüşüyordu.
Her şey küçülürken elbiseleri büyük kalan insan çıplaklığıyla her şeyini başkalarına sergilememek için ağaç yapraklarını üzerine bir örtü gibi kullanıyordu. Eski elbiselere gelince artık onlar insan için duvar gibi sert bir maddeye dönüşüyordu. İnsanlar tuvaletini yaparken bir hayvan gibi kimsenin görmediği boş bir alana çöküp, ihtiyacını ilkel insan gibi gideriyordu.
İlkel bir yaşama dönen insanlar ilk önce hayvanları avlamaya başladı, aç kalanların bazıları kendi gibi olan başka insanları. Kadınlar etraftan yenilebilecek bitki ve meyve topluyorlardı, erkeklerse avcılık yapıyorlardı. Eee ilkel dönemde böylece iş bölümü başladı. Ve bunu yaparken de ihtiyacı olan araçları insanlar yapmaya başladı. İnsanlık her şeyin önceden bilgisine sahip olsa da, yaşantısına sahip olmadığı için her şey karşısında tecrübesizdi. Tarımcılık ve hayvancılık yapmak isteyen insan bu işe bile nereden başlayacağını tam olarak kestiremiyordu. En zoru ise yağan yağmur karşısında ya da esen rüzgâr karşısında aciz bir duruma gelmişti. Duaları bu insanlığın üzerine düşen lanetten bir şekilde kurtarmaktı. Çünkü ilkelleşen insan adeta bu durumla birlikte canileşmiş, hırsızlık, kadınlara tecavüz artmış, kısacası her tür suç mubah hale gelmişti. Kısacası dünya eskiden daha yaşanmaz bir hale gelmişti. Bilim adamları olanlar karşısında şaşkın olsa da her şeyin bir gün düzeleceğine dair ümitlerini kaybetmemişlerdi. İnsanlık her şeyle eskiden nasıl baş etmişse yine bunu yapabilirdi. Fakat önceki yaşama alışan insan şu anki durumunu kabullenemiyor ve cinnet geçirip ya intihar ediyor ya da deliriyordu. Bu durum o kadar çok artmıştı ki artık bilim adamları bir karar vermesi gerekiyordu. O da insanlığı yine eski haline getirmekti. Ve öylede yaptılar. Olanda hayır var der gibi.


Zübeyde Yalçınkaya

Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Etiketler: insan-küçük-mücadele

Öykü için yorumlar

Bu öyküyü sevdim diyenler

Yazarın son 10 yazısı

Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri