Keşke Yürüyebilseydim

Yunus Ülker

KEŞKE YÜRÜYEBİLSEYDİM
Yaşı yirmi dokuz. Hayatın en acı "versiyonunu" yaşamış geçmişte. En acı hayat kırıntılarını taşıyor heybesinde. İsmi çok önemli değil. O bir kadın ve bir bacağı yok. Diğer insanlardan bir yanı eksik...Bu eksikliği her alanda kendini hissettiriyor;yaşadığı aşkta,yürüdüğü yolda,başlayacağı dostluklarda ve daha sayamayacağımız birçok alanda kendini hissetiren eksiklik."G...Y" yeni bir sabaha uyanıyordu. O gece çok zor geçmişti rüyasında çok farklı şeyler görmüştü.Gerçekleştirilmesi zor olan şeylerdi bunlar. Rüyada kırlarda koşuyordu. Eğer yolu bitirirse sevdiği erkeğe kavuşacaktı. Koşuyordu,kavuşmasına tam bir adım kalırken birden uyanıyor çığlıklarla sağ bacağını hissetmiyordu işte o vakit aklına geliyordu hayatının gerçeği. O anda hıçkıra hıçkıra ağlıyor, bacağını kaybetmeden önceki hayatını düşünüyordu. Önceleri çok kalabalıktır etrafı ama şimdi yanlız. Allah'ım keşke yürüyebilseydim diyor. O beni terkeden dost gülüşlü düşmanlara inat,öylesine seven iyi günde varolan sevgilime inat... Ama yürüyemeyecekti, artık bir pencere kenarında bu hayata seyirci olacaktı.Onu hayata bağlayacak olan yazacağı şiirler olacaktı.
İçinde kendisininde olduğu şiirler...Şiirlerinin en hazin vurgusunda kendisi olacaktı.Belki bedeni engelliydi ama yüreği engelli olmayacaktı...
'G...Y' BU ARALAR HAYATA SIKI SIKI BAĞLANMAYA BAŞLADI.EĞER HAYATA TUTUNURSA ONUNLA İLGİLİ YENİ SATIRLARI SİZLERLE PAYLAŞACAĞIM.

Yunus Ülker

780 kez okundu.